بعد از یکسال ک ماچش کرده وکنار گذاشته بودمش..نه!..به مرور فراموشش کردم درست تر است.. چه عرض کنم ...برای ده یازدهمین بار سراغش رفتم..مثل اینکه آهنربا باشد و هر بار ک ترکش میکنم ،جذبم میکند و البته ک این چیز خوبیست و دوست دارم ک ادامه دار باشد و اینها..

_در مورد کتابی است ک روی طاقچه پایینی اتاق گذاشته ام ک فردا بخوانمش و پس فردا هم و پسان فرداها هم به سراغش بروم

_دختر خوبی باش و حافظه ات هم قوی باشد

نام این وبلاگ قبلتر از اینها غغنوس بود..پرنده ای ک افسانه است و از آتش متولد میشود و داستانش را توی یکی از کتاب های مدرسه ای ام دیده و خوانده بودم وخوشم آمده بود ک از چیزی زندگی مییافت ک برای بقیه مرگ آور بود..بعد چند سال گذشت .. همین چند وقت پیش نام وبلاگم را به عنوان کتابی از خالد حسینی تغییر دادم ،متناسب با قالب وبلاگ ک احتمالا موقتی است..

_گمان کنم ک میخواهم این روند ادامه دار باشد...چه روندی اش بماند:)

نمیدانم..تصمیم به شروع کاری میگیرم و قول میدهم ک تمامش کنم و بعد..بعدش نمیدانم..نمیدانم ک انهمه شور وسرور و ذوق یکدفعه کجا ناپدید میشود...

از این میسوزم ک حتی او هم نشانه ها را نشانم میدهد و قولم را به یادم میآورد و اینها یعنی اینکه او هم امید وار است ک به قولم عمل کنم و امان از عمل کردن..

سال اول ک با اتوبوس مسیر بیست و چند کیلومتری جاده 38رو طی میکردم ک به مقصد برسم،تو قسمتی از جاده وقتی از پنجره به سمت شمال نگاه میکردم، پشت یه ردیف از چنارا و سوزنی برگای لاغر ودراز،یه باغ بزرگ ک درخ

روز دومی هست ک نشانه ای سر راهم قرار داده و به یادم آورده ک فلانی حرفی زده بودی وپای عملی در میان هست و لابد خوب هم بوده ک امروز هم نشانه را نشانت دادم و ساده هم نشانت دادم و صریح هم ک بوده....

..._او

لامپ را خاموش میکنم

_میگوید:آبجی؟!تو عاشق تاریکی ای؟؟

+جدی نیستم و میگویم:اره

_ولی من عاشق روشنایی ام..

... زمان گذاشته بودم برایش و هیچ و پوچ نصیبم شده بود و هر بار بعد از به خود آمدن میگفتم و میگویم ک دفعه ی بعدی در کار نیست و بعد دفعه ی بعد میشود و دوباره دوباره این چرخه ی سمی تکرار میشود..

_به یاد داشته باشش..دست کم برای سه ماه..

۲۴فرودین..تا ۲۴تیر...زمان قابل پیگیری ای هست!